>Bir İstanbul Masalı

>Bana “Bir İstanbul Masalı” deseniz, “25 Mayıs 2005; Atatürk Olimpiyat Stadı” derim. Masalın bir parçasıydık o akşam. Ne böyle bir maç izledim; ne de bir daha izlerim diyerek çıkmıştım stadyumdan. Beş yıl geçmiş aradan… Tekrar izledim özeti. Ne garip; o gün masalın startını veren, santra noktasında topa ilk dokunan iki adam yıllar sonra Galatasaray’a gelmiş, geride kalan sezonda sakatlanıp, takımlarının kaderini çizmişler. Kewell o gün sakatlanıp erken çıkmıştı oyundan, bu sezon da yaşadığı operasyonun ilkini ertesi gün geçirmişti, zaten onbirde sahaya çıkması da Benitez’in bir sürpriziydi. Kewell kalsa oyunda Liverpool, Smicer ile nasıl 3-2 yapacaktı ki? 6 dakikada dünya tersine dönmüştü o gece İkitelli’de. “Asla yalnız yürümeyeceksin” diyen Liverpool taraftarından bir kısmı devre arasında stadı terketmiş, kupa törenini sonra Taksim’de izlemek zorunda kalmışlardı. Kadrolara bakıyorum şimdi, Milan’ın yarısı hala kadroda. Vefanın dozunu kaçıran kulüptür ya Milan! Dida, Nesta, Seedorf, Pirlo ve İnzaghi. Liverpool tarafında gemiyi terketmeyen iki bayrak adam kalmış bugünlere. Carragher ve Gerrard. Bir de teknik direktör Rafael Benitez…

“Bir İstanbul Masalı”ndan 3 gün sonra babam ölmüştü. Şimdi dönüp bakıyorum da geriye; bana bu masalın anlatıldığı tarihi hatırlatan, babamın gittiği sabah mı? Yoksa iflah olmaz bir futbolsever olarak ben babamın ölümü tarihini hep “Masaldan 3 gün sonra” diye mi hatırlıyorum? Ne soruya cevap bulabiliyorsun, ne de yokluğa…

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s